Çocuklar ve ergenlerle çalışmak söz konusu olduğunda çocuk-ergen ve uzman çiftine bir üçüncünün eklenmesi zorunluluğu doğmakta ve belirli aralıklarla ebeveynlerle de görüşmeler yapılmaktadır. Hatta bazı hafif spektrumlarda sadece ebeveyn danışmanlığı oldukça yeterli olmaktadır. Ebeveynleri sağaltım ilişkisine dahil etmenin nedenlerine baktığımızda karşımıza ilk olarak çıkan şey hukuki gerekliliktir. Henüz erişkin olmayan bir kişi hakkındaki herhangi bir tedavi girişimi, karar ya da kişiye yönelik herhangi bir eylem velisinin izni olmadan yapılamaz ve yasaktır. Diğer yandan, çoğu zaman çocuğu ya da ergeni bir uzmana götüren de anne baba çiftidir, yani çocuğunun mevcut durumundan şikayetçi ya da endişeli olan ve destek isteyenden de çoğu zaman ebeveynlerdir. Ayrıca çocuk ve ergenin maddi ve manevi olarak hala ebeveynlerine bağlı olması ve onlarla aynı evde yaşıyor olması da bir dış gerçeklik olarak önümüze çıkmaktadır (Parman, 2022). Tüm bunlar ebeveynleri (ya da birincil bakım verenleri) sürece dahil etmemizi zorunlu kılan gerekçeler olmaktadırlar.
Yetişkinden farklı olarak, çocuk ve ergenlerin kişilik yapısı henüz tamamlanmamıştır, hala büyük oranda bakım ve destek almaktadırlar ve günün sonunda aynı eve geri dönmektedirler. Yetişkin bir insanın yaşamındaki ilk nesneler (anne&baba) ömür boyu kişinin ruhsallığında içsel imgeler olarak önemini ve yerini korusalar da çocuk ve ergenlerin hayatlarında ebeveynlerinin yeri ve önemi nesnel gerçeklik olarak hala çok görünür ve çocuğu etkileyebilirliği büyüktür. Dolayısıyla ebeveynlerin çocuğun ruhsallığındaki yerini ve önemini düşündüğümüzde problemlere neden olan taraf olma ihtimalleri -farkında olarak ya da olmayarak- ve onarımı sağlayacak olan taraf olma ihtimalleri de aynı güce sahip olmaktadır. Bu yüzden ebeveyn danışmanlığı, ebeveynlere farkındalık sunmakta, problemleri onarmak için destek olmakta ve dönüşüm için çok yönlü ve etkili bir çalışmayı sağlamaktadır.
Ebeveyn danışmanlığı bu noktada ebeveynlere ruhsal gelişim hakkında doğru bilgiler vermek, mevcut durum hakkında geri bildirim vermek, farkında olmadıkları noktaları göstermek, desteği ve becerileri arttırmak ve yanlış tutumları düzeltmek gibi konularda yardımcı olmaktadır ve nihai amaç çocuk ya da ergenin ruhsallığında iyi oluş ve rahatlama sağlamaktır.
Parman, T. (2022). “Analist, Analizan ya AnneBaba?”, Psikanaliz Defterleri 2, Çocuk ve Ergen Çalışmaları. Yapı Kredi Yayınları:İstanbul, 2022.